Μεγάλη

Canizales: «Μεγάλη»

Η Πέτρα, όπως λένε οι δημοσιογράφοι, κρατάει κρυφά τα χαρτιά της, δηλαδή την ταυτότητά της. Δεν φανερώνει σε κανέναν ποια στην πραγματικότητα είναι. Κάνει έναν πολύ μακρύ περίπατο στο δάσος ζητώντας απαντήσεις από κάποια σημαντικά «πρόσωπα» του δάσους, για ένα σπουδαίο πρόβλημα που την απασχολεί και πρέπει να το λύσει, χωρίς να καταφέρει τίποτα. Είναι τόσο μικρή που όλοι οι Μεγάλοι τη θεωρούν ασήμαντη και δεν καταδέχονται να ασχοληθούν μαζί της. Μερικοί μάλιστα αλαζόνες την κοιτάνε πολύ «αφ’ υψηλού», απαξιωτικά.

Το ζήτημα που την απασχολεί είναι ότι θέλει να γίνει Μεγάλη και απευθύνεται σε ζώα του δάσους, γιατί τα σημαντικά «πρόσωπα» του δάσους είναι μεγάλα ζώα! Είναι ο Σκίουρος που την κοιτάει λοξά από τα κλαδιά του μεγάλου δέντρου όπου είναι σκαρφαλωμένος και δεν της λέει έναν καλό λόγο. Η Αλεπού τής πετάει κατάμουτρα την αποστροφή της, ο Ουρακοτάγκος τη θεωρεί χαζούλα, όπως και ο τρομερός Ελέφαντας. Αυτός μάλιστα κρύβει τα μάτια του με την τεράστια προβοσκίδα του και δεν τη βλέπει. Και τη χαριστική βολή τής τη δίνει η Καμηλοπάρδαλη από κει ψηλά που φτάνει ο τεράστιος λαιμός της, λέγοντας κάτι προσβλητικό που την απογοήτεψε.

Μια συμβουλή ήθελε να της δώσουν: πώς να γίνει Μεγάλη. Ονειρευόταν να γίνει ΜΕΓΑΛΗ. Αλλά κανένα περήφανο ζώο δεν καταδέχτηκε να της πει έναν καλό λόγο. Απογοητευμένη γύρισε στον τόπο της και χώθηκε βαθιά στο χώμα, σίγουρη πως δεν πρόκειται να γίνει Μεγάλη. Αφού όλα τα ζώα είχαν την ίδια γνώμη, το πήρε απόφαση πως αυτό που ήθελε και ονειρευόταν να γίνει, ήταν αδύνατο να πραγματοποιηθεί.

«Το και το, φίλοι μου», είπε τον πόνο και το παράπονό της στο Βότσαλο και στο Χαλίκι. «Αφού είμαι μικρή και ασήμαντη, δεν θα γίνω ποτέ μεγάλη», χωρίς, όμως, αυτή τη φορά να ξαναπάρει αρνητική απάντηση. Ίσα ίσα που την παρηγόρησαν, δίνοντάς της με τον τρόπο τους να καταλάβει δυο-τρία σημαντικά πραγματάκια που δεν άργησαν να βγουν αληθινά: Ούτε να βάζει στόχους στη ζωή της που δεν μπορεί να τους πετύχει, μήτε να σταματήσει ποτέ να ονειρεύεται, γιατί γίνονται και θαύματα που ανατρέπουν όλες τις προοπτικές.

Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα σύγχρονα βιβλία για παιδιά. Πανέμορφο, απλό, καλογραμμένο, ισόρροπο, με πολύ προσεγμένο κείμενο.

Και, ω, του θαύματος! Όταν γνώρισε τον εαυτό της και συνειδητοποίησε πως ήταν ένας μικρός σπόρος, έγινε τόσο Μεγάλη, ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ φουντωτό δέντρο που χάριζε τα δώρα της σκιάς της σε όλα τα «σημαντικά», τα ακατάδεχτα ζώα του δάσους.

Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα σύγχρονα βιβλία για παιδιά. Πανέμορφο, απλό, καλογραμμένο, ισόρροπο, με πολύ προσεγμένο κείμενο. Και με το τέχνασμα της «Πέτρας» που δεν αποκαλύπτει την ταυτότητά της, κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον των αναγνωστών ίσαμε το τέλος, όπου γίνεται το θαύμα της αποκάλυψης. Και βγαίνει αυτομάτως το ηθικό συμπέρασμα.

Η απαλή, ανάλογη με το περιεχόμενο, η χωρίς εκζήτηση εικονογράφηση με τις διακοπτόμενες ευθείες και καμπύλες γραμμές, τους υπέροχους συνδυασμούς των ταιριαστών χρωμάτων και τις απλές αλλά χαρακτηριστικές γεωμετρικές φιγούρες που δρουν φυσικά χωρίς καμιά επιτήδευση, χωρίς υπερβολές, που ακολουθεί τον τρόπο που ζωγραφίζουν τα μικρά παιδιά, με έμφαση στη βάση της εικόνας, στο έδαφος όπου πατούν και στηρίζονται τα πάντα, δημιουργεί το κατάλληλο φυσικό περιβάλλον και κάνει το βιβλίο χαρούμενο, πολύ ελκυστικό και πολύ ενδιαφέρον.

Δημοσιεύτηκε στο Diastixo σήμερα, Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2019