Ο ρυθμός της βροχής

Grahame Baker-Smith: «Ο ρυθμός της βροχής»

Ελένη Χωρεάνθη

Δημοσιεύτηκε 19 Ιουνίου 2020

Πολύ εντυπωσιακός ο τίτλος, υπέροχος ο διάκοσμος του εξωφύλλου με τη χρυσή βροχή, που καθώς πέφτει, διασχίζει κάθετα και τον τίτλο, σχηματίζοντας χρυσά κάθετα πεντάγραμμα με τα γράμματα του τίτλου καθισμένα στις χρυσές ραβδώσεις σαν νότες – δίνουν, θαρρείς, τον ρυθμό της βροχής ικανοποιώντας έτσι όχι μόνο την όραση και την αφή, αλλά και την ακοή με τις ηχητικές εικόνες που δημιουργούνται. Και όλα τα όντα του περιβάλλοντος κινούνται στον ρυθμό της βροχής, που ενώνει με τις χρυσές υδάτινες χορδές ουρανό και γη, γη και ουρανό σχηματίζοντας τον αέναο ζωηφόρο κύκλο του νερού!

 

Από το υπέροχο τούτο μυστήριο, το θαύμα της φύσης, δεν θα μπορούσε να λείπει ο άνθρωπος. Τον ρόλο του ήρωα και μύστη κρατάει ο μικρός Άιζακ. Η ιστορία του νερού αρχίζει από τη στιγμή που ο Άιζακ πήγε στη λιμνούλα του, σε λακκούβα στο βουνό με το κατσικάκι και μια λεκανίτσα για βαρκούλα να παίξει με το νερό. Όταν άρχισε να βρέχει και οι στάλες της βροχής να σχηματίζουν ρυάκια στις κατηφοριές, άδειασε το νερό της λεκάνης στη λακκούβα κι άρχισε να τρέχει προς τα κάτω πλάι στα ρυάκια που σχημάτιζε το νερό της βροχής, ίσαμε που έφτασαν τα ρυάκια στο ποτάμι κι ενώθηκαν με το νερό του ποταμού. Κι ύστερα; Τι έγινε μετά; Πού πήγε το ποτάμι;
Το ποτάμι ώσπου να φτάσει στη θάλασσα δίνει την ευκαιρία στους ανθρώπους να ποτίσουν τα χωράφια τους, στα ζώα να πίνουν νερό και οι άνθρωποι να το χρησιμοποιούν για να κάνουν τις δουλειές τους. Όμως κάποιες φορές, όταν πλημμυρίζει και φουσκώνει, γίνεται επικίνδυνο. Μπορεί να πνίξει πόλεις και χωριά, να πλημμυρίσει χωράφια, να κάνει πολλές ζημιές, αν οι άνθρωποι δεν αφήσουν το νερό να ακολουθήσει τον φυσικό του δρόμο και του δημιουργήσουν εμπόδια. Τότε το νερό γίνεται επικίνδυνο. Και συχνά καταστροφικό.

 Το νερό γυρίζει, όλο γυρίζει. Κάνει τον αιώνιο κύκλο του.

Ωστόσο, δεν σταματάει το νερό παρά μόνο φτάνοντας σε κάποια λίμνη, στη θάλασσα και στον ωκεανό. Οι ακτίνες του ήλιου, όταν έχει μεγάλη ζέστη, κάνουν τα νερά της θάλασσας, των λιμνών και των ωκεανών να αλλάζουν μορφή, να γίνονται ατμοί, υδρατμοί και ν’ ανεβαίνουν προς τον ουρανό. Εκεί θα ξαναγίνουν σύννεφο, πολλά σύννεφα, και σιγά σιγά θα γίνουν στάλες νερού και θα ξαναπέσουν βροχή στη γη και στη λιμνούλα του Άιζακ, που θα συνεχίσει να παίζει με το νερό.
Έτσι, ο Άιζακ παρακολουθεί την πορεία του νερού από τη στιγμή που πέφτει η βροχή στη λιμνούλα του, γίνεται ρυάκια, κατεβαίνει και ενώνεται με τα νερά του ποταμού, πάνε, πάνε, πάνε, φτάνουν στον ωκεανό κι ύστερα ξαναγίνονται ατμοί, σύννεφα, βροχή, χιόνι, χαλάζι, ξαναγυρίζουν στη γη και μετά, πάλι από την αρχή! Το νερό γυρίζει, όλο γυρίζει. Κάνει τον αιώνιο κύκλο του.
Με τη βοήθεια της θαυμάσιας εικονογράφησης, όχι μόνο ο Άιζακ, αλλά όλα τα παιδάκια που θα διαβάσουν το όμορφο βιβλίο, θα έχουν την ευκαιρία να παίζουν με τον Άιζακ στον Ρυθμό της βροχής, να τρέχουν μαζί με το νερό στον αιώνιο κύκλο του και να γνωρίσουν τον ρόλο που παίζει το νερό στη ζωή των φυτών, των ζώων και του ανθρώπου.
Αν τα κείμενα ήταν πιο ευανάγνωστα, δηλαδή σε σκούρο φόντο λευκά τα γράμματα ή έντονα ανοιχτόχρωμα, και σε λευκό ή ανοιχτόχρωμο περιβάλλον, μαύρα, το βιβλίο αυτό θα κέρδιζε ακόμα περισσότερο την αγάπη των αναγνωστών. Αυτό, βέβαια, είναι θέμα σχεδιασμού του ξένου εκδοτικού οίκου.
Ένα βιβλίο με εντυπωσιακή εικονογράφηση, ελκυστικό, ευανάγνωστο κείμενο θα έχει σίγουρα φανατικούς αναγνώστες και μεγάλη απήχηση στο αναγνωστικό του κοινό.


Δημοσιεύθηκε στο diastixo σήμερα, 19 Ιουνίου 2020